Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op
zondag 11:00 - 13:00 uur bij
ROS-Kabelkrant, ZIGGO kanaal 43 en
24 uur per dag via onze website.

Klaas van Bètte 2017 (Cor Swanenberg)

Waachte

2017 - nummer 11

CorSkl

‘Ik ben zoo klaor’ ruupt de ons en dan hi ze nog ’n ketier te schmienke. Ik stò, mi m’ne winterjas al òn, te waachte. Jonge, ik waacht wè af ès ik ’r zoo over naodenk. Dè begient smèires al ès ik ‘ik gò efkes in bad’ heur. De ons kan goewd ’n half uur bleijve poelieje. Ik ben binne de veijf minute klaor: ’n washandje dur m’ne snuut, ’n por goei poetsveegen onder m’n oksels, unne kam over m’ne kop èn ‘klaor is Kees’. Dè hi heel wè meer in bé ons Bèt; die moet d’r luike blaow make, d’r wenkbraauwe zwart èn d’r lippe rood… Dan kùmt dè gepaas mi die békleurende kopbekleejing van heur… Ik vuul m’n èige al lang ekspèèr in waachte. Gin man die beeter wit wè waachten is ès ikke.
‘D’r mót hier hognoddig unne schilder komme,’ zin de ons toen ze op de geut nor de zulder keek. Ja, die afblottende kalklappe ha ik ok al dik bekeeke… Èn nou ha’k mar ’s de stoute schoen òngetrokke èn mee opgebèld nor unne kennis die schildere kos. (’n Schildersbedrijf hen wij inne keer gehad èn toen we de reekening kreege, viele we zowè van ons geloof.) Mar die geleegenhèidsschilders zen ok nie alles. Hij zin òn de tillefoon dè-t-ie kwaam èn wie zaag ik komme!? De vuileswage, de postboi, de getùige van Jehova, ’t meetermènneke, mar ginne schilder! Kik, vruuger dinne wij dè ammòl zèlf. Vèrve èn behange. ’t Waar gewoon behang over behang en daorover wier wir gevèrfd. ’t Waar gin klèinighèid, toen we op unne keer ’n stukske muur moesse schón krabbe. D’r kwaamp steeds wir ’n neij onderlaog vur d’n dag. We vroegen ons èige te leste af of d’r nog wèl ’n muur onderzaat! Mar trug nor de taol van die ingeroepe vaklùi. Ès ze zegge dè ze zeeker komme, beteekent dè ‘heel misschien’; ‘we komme zoo’ haauwt in dè ze nie komme; ‘mèrge’ is bé hullie mistal over twee weeke èn ès ze ‘’s keijke’ zegge, beteekent dè ok zoiets ès: ‘’t zal nie gaon’. 
Van de week zaten ons Bèt èn ik in de pluusj van ’t Theater òn de Parade. ‘Hier zitte ze al jorre te waachte op de gemintebeslissing um alles te verbouwe,’ wies ons vrouw te mèlde. ‘Ja,’ reageerde ik, ‘vende dè nie van de gèkke! Zón prachtig theater… worrum zódde hier dinger òn wille veraandere?’ ‘’t Is nie grót zat,’ bromde de ons, ‘nou zón d’r ok meer ingezeeten hebbe; ’t is ùitverkocht.’ ‘Och, dieje grótheidswaanzin,’ greens ik, ‘dan moete ze ’n veurstelling meer boeke. Nee, lót mooi zoo ’t is èn lòt de geminte bekend make dè d’r gin veraandering is te verwaachte.’ ‘Ja, hurt ’s wè m’ne mins wir bé de tijd is,’ kètste de ons trug.
‘Hedde dè gevolgd daor in Catalonië?’ vroeg ons beeter helft de volgenden dag vanaachter de krant. ‘Die Catalane wille nie langer onder de Spanjaarde heure, bedoelde?’ ‘Ja, daor moesse we in Brabant ok ’s vur gòn dimmestreere,’ riep ze. Ik schudde m’ne kop. ‘Trug nor ’t Hèrtogdom van 500 jaor geleeje. Gé wilt de klok wèl wijd trugzette! Wie wil d’r hier gèire bé de tijd zen…!’ ‘Wij hen ons èige toch ok losgemakt van Spanje! Ik wed dè we’t zón redde èn ’t zó goewd zen vur ons zèlfvertraowe!’ ‘Witte hoe dieje leider daor in Catalonië hiet?’ vroeg ik gemeen. Nee, dè wies ze nie mer. ‘Poets de mond,’ laachde-n-ik.

geschreven door: Klaas van Bètte

© 2011 - 2018 'n Lutske Brabants - Vandaag: dinsdag 24 april 2018 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft 's-Hertogenbosch - Sponsor: Dré van der Donk