Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op zaterdag en zondag 15:00 - 17:00 uur bij de ORVA zieken- en senioren-
omroep in de aangesloten huizen en 24 uur per dag via onze website.

Wij wachten op de nieuwe lokale omroep van 's-Hertogenbosch

Klaas van Bètte 2017 (Cor Swanenberg)

Onvergeetelek

2017 - nummer 8

CorSkl

Over onze Nillus, ons zwart-wit boerefùkske dè ik rùim tien jaor geleeje van ons Mrietje gekreegen heb, toen ik mi pesjoen gonk, mót ik wè kwet. ’t Waar nog ’n aauwverwetst waakhundje dè buite sliep. Hij ha binne ginnen aard. En nou nò de lesten donderegenaacht mi al dè onweer ston ons hofport smèires ope… De grèndel waar los geknaauwd en onzen hond waar nerres te bekenne. Ès ie nou mar nie onder unnen auto waar geloope. Ik gonk op zuuk en vond ons hundje… Weggekrope in d’n donkersten hoek van ons garaazje. Morsdood! We kunne d’r nie over ùit da-t-ie zó onverwaachs is gòn himmele. Hillemòl van slag zen we.
Alle daag din ik ’n rundje mi ons hundje. Vruuger mistal op de fiets mar de leste jorre han we onze vaaste tippel dur de Kneijndebuskes. Alle mèirges kwaamp ie ons vrolek teegegeblaft. Ès ’t wè lang duurde, begos ie zuutjes te janke mi van die lang dun toone. Z’n bódschap waar: ‘ik wil onderhand ’s iemes nor buite zien komme’. Ik din dik wè mi’m buurte vur we vertrokke.
Nou bleijf ik smèires mar vort aachter m’ne krant zitte pratte. Bé elk korsje, krùimelke, butje, vèlleke of vissestèrtje denke wèllie òn onze traowe viervoeter. Die waar bleij mi die klèinighèdjes en ha ze duuzend kirres liever ès z’n brokke. We hoeve gin eetesafval mer te bewaore èn dè veijne we zund. Alle kirres ès we de toffel afrùime, denke we òn Nilluskes. Ant, de vriendin van ons ùit Vorstenbosch, hoef ok gin vlisafval mer mee te brenge. Ze hi teege heure mins gezeed dè-t-ie de butjes èiges mar vort goewd af mót knaauwe. Ès Ant hier kwaamp, begos onze Nillus alt al te janke vur ze binne waar.
Ès d’r wir ’s unnen ballon over kùmt gevaore, heure we in gedachte onzen hond tekeer gaon. Hij moes niks hebbe van die groote bolle die zón arig geluid makte. Hij blafte ze nao zó lang ie ze zien kos. Ok d’n ikhorre in onze notenboom telde-n-ie niks; ès ie dieje klimmer ontdekte, blief ie òn een stuk bromme. Nillus hi wè gefruut hier aachter in d’n hof! Elk mùiske en iedere mol groef ie aachternao. Nou jaagt ’r hier niemes mer op de muize en de vogels. Gonge we aachter zitte mi ’n boek of unne krant, dan misse we de vriendschap van Nilluskes. Hij kwaamp mee bé ons gekrope, zó verguld mi gezelschap! Ge kost oew kont nie gekeerd hebbe of ie zaat in oewe stoewl. ’t Waar krèk of ie dan zaat te laache ès ie ons plòts wèrm hiel.
Ik heb ’m nètjes begrave, hier vlak neeve d’n hofpad,. ‘Hier waak ik’ heur ik alle kirres ès ik ’r langs kom èn dan groet ik òn ons hundje en dè begint al ès ik de grèndel van ons aachterportje doe…
Ons beeter helft vertelde dè ze gedrómd ha dè onze Nillus wir bleij op heur af waar komme gespronge. Hij waar zó vrolek dè ze d’r wakker van waar geworre. Toen ze dè vertelde, krieg ze natte eugskes èn ikken ok.
Zón traow beesje kreijge we noit mer. Ik denk nie dè we nog òn unne neije beginne, want die overleeve wij veul kans nie mer. ‘Ge kunt toch unnen ouweren hond van ’t aziel haole,’ zin Tien. Mar nee, ik zó zón hundje van klèinsaf wille meemake. Klèin zen ze ’t moist en daor legde de kiem van de vriendschap….

geschreven door: Klaas van Bètte

© 2011 - 2017 'n Lutske Brabants - Vandaag: maandag 20 november 2017 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft 's-Hertogenbosch' - Sponsor: Dré van der Donk