Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op zaterdag en zondag 15:00 - 17:00 uur bij de ORVA zieken- en senioren-
omroep in de aangesloten huizen en 24 uur per dag via onze website.

Wij wachten op de nieuwe lokale omroep van 's-Hertogenbosch

Klaas van Bètte 2016 (Cor Swanenberg)

Misverstande

2016 - nummer 6

CorSklWij hen vort ’n Mooi Gèisselkrèntje. Die duu same mi de Mooi Bokselkrant. Wij zen nie zó happig op dè weggegoid papier alle weeke. Ons Bèt hagget wir gaauw gezien. Zé greens: ‘Kennelek is d’r nie genog mois in ons geminte vur unnen òllingen èige krant. Ze kunne dè blaojke mar half vol kreijge en dan sti d’r nog bekant niks in…’ Ik vond dè ze wèl ’n bietje gelijk ha, mar ik waar bleij dè ’t stukske van Jan van der Krabben d’r in ston. Allennig makt diejen donkerpèirsen aachtergrond dè ge’t nie hèndig leest.
Toen de ons smiddes van D’n Dungen afkwaamp wor ze waar weeze buurten en theeleute mi ’n aauw vriendin, laag daor ok de ‘Mooi krant’ op toffel. ‘Wè vende gé daor nou van?’ ha ons vrouw gevraogd. ‘Ik snap nie wè wij toch ammòl mi dè Boksels nijts òn moete,’ waar ’t antwoord. ‘Mar d’n aachterkant is van Gèissel,’ ha de ons gezeed èn toen bleek dè heur vriendin dè nog nie ins ontdekt ha!
Pòsse is alwir vurbeij èn ’t wordt ted dè’t weer wè wèrmer wordt. Nou waar ’t èijerfist dees jaor wèl èrg vruug. Wij hen mi onzen vierre nog steeds nie gefietst èn dè wordt hog ted, want de kuite moete toch ’n bietje gesmeerd zen, vur we dalek nor de Noord-Hollandse duine doen. Tien zieget hillemòl zitte, zoo zaat ie hier te verkondige. Hij waar nèt wir kampioen geworre mi’t biljèrte èn daorùit bleek dè z’n kondisie nog alted heel goewd waar. Ik snapte nie wè biljèrte èn fietse mi mekare te make han, mar ik wó d’r wijer nie veul meer af heure èn dùrrum vroeg ik mar niks mer. ‘Dè-t-ie schandòllig slècht gespuld hi in d’Eerd vertelt ie mar nie,’ zin Ant innins èn daor moes ik meer af weete. ‘Hij ha d’r vier, toen z’nen teegenstander de parteij al ùitspulde,’ vertraowde Ant men toew. “Nee, daor zulde’m noit nie over heure,’ riep ik streijlek. Tien hurde zóggenaamd niks.
Ons Bèt moes mèlde dè we unne klèine ramp in huis han gehad. We waren op woenzeg nèt ès alle weeke weezen oppaasse bé ons Mrietje èn toen we thuiskwame, kwaamp ’t wòtter ons bé de vurdeur al teege. Waar de slang nor de buitekraon toch gespronge. Alles zèiknat. Hen we daor mi onzen tweeje d’n hillen aovend loope dwèile èn slèipe um al dè vocht nor buite te kreijge. Kèijmuug èn afgewerkt mi zeer rugge zate we nò ’n uur same nao te heijge. Ons Bèt d’re beneejekapstok hong vlakbé de gespronge slang èn de schaoi is daor ’t grótste. Toen wij dè vertelde òn Tiene èn Ante, riepe ze mee: ‘dè kregde wèl vergoed van de verzeekering.’ ‘Ik heb ’t gelijk te dreuge gehange èn we zien mar wè d’r van wordt,’ reageerde ons vrouw èn dè von ik ’n goei zaak. Ik zaat niks te waachten op dè gesoelie mi formuliere van de verzeekering um die todde van ons vrouw vergoed te kreijge. Toen ik dè openhartig liet bleijke, waar de kiet hier te klèin. ‘Dè gé zónne wansmaak het, daor kan ik niks òn doen,’ greens de ons èn din mee de geut op. ‘Gullie ok alt mi oew verzeekering,’ bromde-n-ik teege Ante. Die zin dè’t alleen mar goewd bedoeld waar geweest.
Toen de ons efkes lòtter mi de koffie èn de kuukskes vur d’n dag kwaamp, waar ’t veurval gelukkig alwir vergeete èn we kreegen ’t opnijt over ons fietsplanne vanùit de Zaanstreek. ‘Zùrgt dè ge de zaak goewd naokekt,’ zin Tien, ‘want mi ’n aauw wijf èn ’n fiets is ’t alted iets.’ Nou daor ha-t-ie ’t goewd mi bedùrve. ‘Gé bedoelt dus dè wij dalek mi ’n dùbbel risiko te maken hebbe,’ stukte-n-ik. De vròllie keeke wèl zó lillek, dè wij mar gaauw over aander dinger begosse. Ik vertelde dè de ons tillefoon ha gehad ùit Kannida èn dè ze d’r Engels wir ’s op ha kunne haole. Ge kost mi die emigrasieklante vort beeter Engels praote ès Brabants… ‘Dè’s zeeker waor,’ knikte Ant èn ze zin dè’t vur heuren Tinus nèt andersum waar. Daor wón wij wèl meer af weete. ‘Ge wit toch dè d’n onze zó slècht Engels prót, ok al mènt ie zèlf dè’t hil wè is mi zen taolekennis…’ Ja, dè wiesse wij mar al te goewd. Nou, Tien ha pas ’n neij staaltje afgeleeverd… Hij ha in ’n kruugske ‘gin tonic’ besteld, mar hij spraak dè wir zó slècht ùit. Hij zin gewoon ‘gin’ èn gin ‘zjin’ èn de kastelein reageerde mi: ‘gin tonic, dè’s duidelek, mar wè wilde eigelek wèl?’

geschreven door: Klaas van Bètte

© 2011 - 2017 'n Lutske Brabants - Vandaag: maandag 11 december 2017 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft 's-Hertogenbosch' - Sponsor: Dré van der Donk