Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op zaterdag en zondag 15:00 - 17:00 uur bij de ORVA zieken- en senioren-
omroep in de aangesloten huizen en 24 uur per dag via onze website.

Wij wachten op de nieuwe lokale omroep van 's-Hertogenbosch

Klaas van Bètte 2015 (Cor Swanenberg)

Wèrm!

week 30 -2015

CorSkl2’t Waar unne mooie, mar tropies wèrmen dag. Ik liep smèires mi d’n hond, want um ’r mi te fietse moet ie hard loope èn dè waar mi die tèmperatuur gin doen. Ik zocht de schadoew onder de beum èn waar nie d’n innege die dè din. Bé ’t bushok van de Kneijndebuskes ston Bèrtha te blaoze èn te zuchte èn zin: ‘Ik ha daor efkes op dè bènkske gezeete èn bekant m’nen bòjem verbrand!’ Bèrtha is wirreldberoemd in Ballekum sens dè ze in ’t kwartaalblad Bami gestaon hi. Ze duu alle weeke nor Vèghelmèrt. We moesse bébuurte natuurlek. Toen ik m’ne ronde gemakt ha, zaag ik dè Bèrtha daor nog ston. D’r waar ’n bus ùitgevallen, ok nog… Bèrtha leest gèire èn vroeg of ik misschien wè tijdschrifte bé heur kos bezùrge. Ja, dè kos.
Ik moes nor huis, want ik ha wè meer bé te haauwe, umdè ons Mrietje èn de jong nor Malta zen èn ik op hullieje vogel Lolo moes paasse. Die zaat nou bé-j-ons aachter op z’n voeier èn vors drinke te waachte èn die kwetterde èn riep al van vruug af. Onzen hond moes daor òn wenne èn begos smèires vort mee te piepe mi onze gastvogel.
Nò de verzùrging van ons ‘vee’ wó’k lèkker aachter de krant krùipe um wè komkommernijts op te doen èn daor gong de tillefoon. Tien! ’t Waar zó wèrm dè ze mar nie kwame… ‘Och man, wè zedde gullie toch watjes; ge het zón mooi fietsroute in de schadoew dur de Heezikse bosse!’ ‘Nee, ons Ant wordt daor alt gestoke dur die rèin horzels…’ Ze kwame dus nie, mar hij moes nog wèl gaauw iets mèlde: Hullieje schónzoon waar leraar. Ja, dè wies ik. ‘Nou bé hum wier midden in de naacht òngebèld. D’r stonne drie van die jong bakvisse te giechele èn te ginnegappe èn toen de leraar in onderboks umblig kwaamp èn vroeg, wè ze moesse, zinne ze dè ze iets kwame brenge. De mister ha op de leste schooldag òn de afscheid nimmende dames ’n interview gegeeve. Ze han gevraogd worvur ze hum midde in de naacht wakker moege make èn hij ha vlot geantwoord: “Vur unne frikandèl spissjaal!”Warm
Èn daorop kwame die ‘teenagels’ hum nou trakteere..!’
Mar trug nor Bèrtha’s: ons Bèt waar smiddes nor ’t dùrp gefietst èn zin dè d’r bé de Kneijndebuskes unnen hoop volk èn unne ziekewage ston. Nijschierig ha ze naogevraogd wè d’r òn de haand waar èn nou wies ze dè Bèrtha ‘onwel’ waar geworre toen ze trugkwaamp ùit Kuussegat. ‘Oei,’ docht ik, ‘dan hi ze zeeker te veul in de zon geloope...’
Ons vrouw wies wijer niks te mèlde over de toestand. Ik liep saanderdaags mi d’n hond ’n aander rundje um de beloofde buukskes bé Bèrtha’s in de bus te daowe. ’t Waar d’r stil op d’n hoek van d’n Haosèkker èn ik vroeg m’n èigen af of Bèrtha thuis waar of in ’t ziekenhuis laag. D’n hond waar bleij mi de neije ronde. Overal aander pismarkeeringe!
Toen ik thuiskwaamp, zaat ’r ’n briefke in ons bus. Van Bèrtha’s! Ze waar bleij mi de buukskes en moes laote weete wèffer avontuur ze beleefd ha! ‘Smèires he’k nog mi jou stòn te buurte, witte wèl… ’t Waar zó gloeiend heet… De bus worrop ik waachtte, ha stukke gekreege, dus ’t waachte wier veul langer. In Vèghel wor ’t busplein opnijt ingericht, dus wier d’r um gereeje nor ’t stadhuis. Dè’s al ’n hil èind wijer loope nor de Hema, wor ik vur innen euro m’n ontbijt kan haole. Mar dè gèldt mar tot tien uurre. Gelukkig kreeg ik ès vaaste klant toch nog m’n mèrgemaaltje. Toen bodschappe gedaon èn nor de bieb ès èindpunt. Békomme èn ùitruste… Nò de middag wir nor ’t gemintehuis tippele èn daor opstappe. Wè waar ’t toch wèrm! Trug bé de Kneijndebuskes stap ik ùit, wil schuin oversteeke èn daor gebeur ’t: ’n muur van wèrmte overvalt me. Van èrremoei moes ik langs de kant op de grond gòn zitte … Twee kontroleurs van de bus die daor nèt stonne, kwame mee geloope. Ze vertraowden ’t nie èn begosse te bèlle. Ik hurde nog dè d’r gezeed wier: ‘Over tien minute zen ze hier….’ Èn ja hoor, daor kwaamp d’n ambulans òn mi ’nen dokter èn unne verpleeger! M’nen bloeddruk wier gemeete, d’r moes ’n hartfilmke gemakt, nor m’n longe geluisterd, bloed geprikt… Ik wier nòdderhand thuisgebrocht. Fijn dè de buukskes in de bus zate, want daor kos ik lèkker in leeze, toen ik wir ’n bietje fit waar. Mar wè zen de minse toch mooi bezùrgd! Hil de buurt kwaamp bé’t Kneijndebuske langs! ’t Gaaf ’n wèrm gevuul.’

geschreven door: Klaas van Bètte

© 2011 - 2017 'n Lutske Brabants - Vandaag: maandag 11 december 2017 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft 's-Hertogenbosch' - Sponsor: Dré van der Donk