Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op zaterdag en zondag 15:00 - 17:00 uur bij de ORVA zieken- en senioren-
omroep in de aangesloten huizen en 24 uur per dag via onze website.

Wij wachten op de nieuwe lokale omroep van 's-Hertogenbosch

Klaas van Bètte 2014 (Cor Swanenberg)

Lèkker

week 31 -2014

CorSkl2Wij han onze jaorlekse fietstoer mi zesse lang tevurre afgesproke. Die tradisie besti al jorre èn we telle daor op, want dè’s alted ’n heel plezierige òngeleegenighèid. Umdè men fiets  klèin mankemèntjes ha, brocht ik ze tevurre nog vur ’n burtje weg. ’n Stuurblùkske èn de trappers ware vervange. Dè moog vort nò twentigduuzend kielemeeter. Ik ha wir ’n betraowbaar staole ros. Tien èn Ant moessen ’t dees jaor reegele. Tien hitter slag van um ’n plòts ùit te kieze wor ’t reegent, mar dè kalkuleere we vort in, want schuile vur de reegen hi ok z’n sjarme. Thijs èn Merie die oit nor de Veluwe zen geëmigreerd, komme dist mi de fietsen aachterop èn dan make we d’r unne mooien dag van. Nou waar d’r deeze keer ‘kans op ’n bùi’ vurspèld èn dan wor ’t vort ’n onzeeker zaak, want d’r zen d’r die allergies zen vur ’n drùpke reege. Ik veijn dè alt mar flaow, mar alla. Vur elk muggepieske vluchtte sommigte nor binne èn dan kregde ze nie mer op de fiets, al zegde nog zó dik dè ze nie zulle smèlte èn dè ’t miste d’r neeve valt.

Wij zate smèires um tien uurre òn de sjekladenbol èn ’t zeeverde ’n bietje. De fietse han we ammòl op de wage. ’t Trajekt waar rond de Waol gepland. Mar wè duu Tien!? Guttie op ‘Buieradar’ zitte blieke èn jawèl; d’r zulle wolken overkomme! “Nee, in de reegen gòn fietse, daor is niks òn,” ruup ’t weijsvolk mee. Dus Tien gi al over op plan B: ’t Noordbrabants Museum mi XXL, de groote gezinne. Die expozisie han wij al gezien, mar dè gaaf niks, want die kóste hèndig meer  kirres bekeijke. Smiddes lunch bé de Parade. Mooi dreug bé de Silva gezeete èn lèkker geëete. We zulle nou de fietse vatte bé ’t Bosch Broek, hi Tien beslote... ’t Is dreug, mar donker èn gerdimme daor hedde’t toch innins wir: “D’r valt ’n drùpke. We gòn bé-j-ons mar iets vatte, want fietse in de reegen, daor is niks òn...” Ik docht dè m’n boks afzakte. Tien èn Ant vurrop nor hullie èige terras. Daor hemme d’n hille middag lèkker in de zon èn volop òn hap èn drank gezeete. We han ok hèndig 5 uurre in de zon kunne fietse! Mar d’r kwaamp gin fiets mer van de wage. “We gòn nor de Fleurie um onze fietsdag af te sluite,” zin Tien èn daor dinne we gezesse wir de wage in. De Rósmòllesen Driesprong waar een èn al zon èn we kreege ’n prachtige ronde toffel. ’t Eete waar d’r prima èn ’t waar kèijgezellig.

Mar ik snap Tiene nie; hi-t-ie de zaak zó goewd veurberèijd èn lót ie alles valle vur ’n drèigende locht… Hij hi z’n èigen op koste gejaagd ok nog, mar dè is nie ons schuld. Toen ik saoves de fietse van de wage hòlde, ha’k ondanks alle genote lèkkerighèid, toch ’n wè onvoldaon gevuul.

Dè zaat ik daag lòtter te overdenke in onzen hof. Daor is’t dees jaor wèl heel goewd gegaon. ’t Waar al prima mi de bizzumme èn de kroesels, mar nou wor ’t rekord gebroke dur de prùime. De geel prùime beginne te rijpe. D’r hangt zóveul òn. Ik weet nie krèk wèffer sort dè’t is. Ons Bèt noemt ze Reine Claudes, mar daor zal’t toch hogùit  wijdweg òngetraowde familie van zen, schat ik. Smake doen ze goewd ès ze rijp zen. Umdè d’r zóveul ònhange, zen d’r groote takke gebroke onder ’t gewicht èn dùrrum moet ik ze vruug plukke. Dus waar ik mar ’s vast begonne d’r ’n por emmers af te vatte. Komme daor Harrie èn Jet vurbeij. Ze zen de oudsten ùit onzen hoek èn ès ’t weer meewerkt, kùire ze same nog ’n stukske rond. Ze zage men beezig èn moesse efkes buurte. Umdè Harrie mi ’ne rollator lupt, zin ik: “Kom ’s hier mi dieje Mercedes dè’k oe wè meegeef vur onderweeges.” Ik schudde wè prùime in ’t karreke èn zin dè ze nog wèl moesse naorijpe. “Gé kregt van men ’n deuske blaow bizzumme,” beloofde Harrie. Èn ’n por daag lòtter ston ie al òn de deur mi ’n emmerke vol bosbizzumme die-t-ie èiges getuld ha. “Oei,” zin ons vrouw, “dè’s wèl unne kaoie ruil vur oe, want die bizzumme zen harstikke duur.”

Wij bedankte de gulle geever èn pruufde de gebrochte vruchte. “Bezunder lèkker,” gniffelde de ons. Of ’t zoo moes zen, kwamen Ant èn Tien aachterum binne èn we moesse mee vertelle van onze prachtige ruil. “Ja,” zin ons beeter helft, “die blaow bizzumme zen zó gezond; die hen de miste anti-oksidante van gelijk.” Ant knikte. Tien zin niks over bizzumme, mar begos mee te klage dè’t nie meeviel zonder al dè voetballen op tillevizie. Ons Bèt ha de koffie gauwzat klaor èn brocht beschuite mi blaow bizzumme binne. Wir moes ze stuite over de vitamines. “Ja,” bromde Tien, “bé ùllie zal de boezjie nie zó hèndig mer deurroeste mi al die anti oksidante.” 

geschreven door: Klaas van Bètte

© 2011 - 2017 'n Lutske Brabants - Vandaag: woensdag 24 mei 2017 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft Rosmalen - Sponsor: Dré van der Donk