Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op zaterdag en zondag 15:00 - 17:00 uur bij de ORVA zieken- en senioren-
omroep in de aangesloten huizen en 24 uur per dag via onze website.

Wij wachten op de nieuwe lokale omroep van 's-Hertogenbosch

Klaas van Bètte 2014 (Cor Swanenberg)

Boetetocht

week 32 -2014

CorSkl2Wij hen hier al meer ès 'n week niks geheurd van Tiene èn Ante. We denke dè ze gerakt zen èn ons Bèt wit worrum. "Umdè gé wir zó stom het ligge schreijve," greijnst ze teege men. Volges ons vrouw ha ik noit meuge mèlde dè we de leste keer mi ons zesse himmòl nie gefietst han, terwijl 't hèndig gekunne ha. "We hen toen unnen heele mooien dag gehad èn dè han Tien èn Ant prachtig vur mekare gekreege, ok al waar 't ùit nood geborre. Èn wè duu dieje vrèilkloot van ons! Die schreijft daorover èzzof 't 'n mislukking waar. Nee, daor he'k gin goei woord vur over. Ge hagget men uurst ok wèl 's kunne laote leeze, vur ge oewe klèts opstuurt nor de Brug." "'t Waar toch humoristies bedoeld èn gin man wit toch wie Tien is," verweerde ik m'n èige. "Dè's kwats," kètste de ons trug. "Soms weet ik èiges nie ins wie Tien is," zuchtte-n-ik diep. 'Ge meugt ok nerres mer kritiek op hebbe of ge kregt op oew kloote,' docht ik ontevreeje.

Èn nou van de week bèlde Tien onverwaachs of we de kommende zòtterdag mi de fiets nor hullie kosse komme. Daor waar ik bleij um. Ons Bèt minder, want die ha al 'n rètsadrès vur d'r èige in gedachte. "Dan zegde dè mar af," riep ik kortaf. "Ge kunt hèndig unne keer zonder oew terraszitting in D'n Bosch." Ze keek heel lillek èn din nor de geut.

Op zòtterdag dinne we nor Vorstenbosch. Daor ston toch alwir de sjekladenbol te waachte! Ik liet vurzichtig weete dè ons Bèt 'm beeter nie kos vatte, mar ze snoof enkelt èn begos te snoepe.

We zón de geplande tocht van vurgende week nou ècht gòn doen, verkondigde Tien. Hij hiel gin reekening mer mi Buie-radar of niks. "Ge nimt mar 'n pèrrepluuj mee," zin ie drèigend. Wèl zunt dè d'r Thijs èn Marie deeze keer nie bé kosse zen, mar nou ik zó ha zitte zeevere èn zeure, wó-t-ie 't toch nie mer ùitstelle èn moes 't mar mee de wirreld ùit... Daor hádde't dus; getròje dur men stukske. Ik din of ik m'n èige van gin kaod bewust waar.

D'r waar deeze keer onstabiel weer vurspèld. Slèchter ès 'n week geleeje, mar niemes piepte.

We reejen efkes lòtter mi de wage mi ons fietse d'rop de Maos over. . D'r honk 'n donker locht bove de Bommelerwaard. 't Gonk richting Wamel. We zette ons wages bé de kerk èn fietste nor 't voetveer Hendrikus. "Ès ik nou mar nie zeeziek wor," smiespelde ons vrouw. "Èsteblief gin gesèmmel," siste-n-ik. We moesse nor Tiel. Op de pont koste vuule dè de stroom op de Waol geweldig waar. Alleman waar opgelucht toen we op d'n dijk nor de sjemstad dinne. De vaauwe wèijde ùit ons boks èn 't gonk steeds harder te keer.

't Kos natuurlek nie dreug bleijve èn van d'n bedoelde fietstocht dur Tiel zèlf zaag Tien mar af, want dees waar toch de gode verzuuke. Hij wó gaauw nor 't Flipke èn Streekmuzeum zien te komme. Dè fruitmènneke ha hier hil wè te weeg gebrocht èn in dè streekmuseum waar veul bezunders te zien. "Wè dan?" nijschierrigde de ons mee òn. "Oo, schildereije èn teekeninge èn 't mysteerie van de naakte manne..," begos Ant haperend. "Ja, dè klinkt goewd," jubelde de ons. "Dè nakend volk," vroeg ze, "wor hi dè eigelek mi te make?" "Dè's 'n mysteerie," riep Tien trug, "dè wit dus gin man... D'r zen drie bloote kèirels ùit de vijftienden euw gevonde zonder ok mar een rèsje van kleer of kiest, mar wie 't zen èn worrum die daor zoo terèchte zen gekomme, wit niemes." "Oo, ze zen dood," klonk 't teleurgesteld. Tien of Ant reageerde nie. Ze han d'r zat mi te stellen um d'r fiets overèind te haauwe, want 't weer waar intussented bar èn beus geworre. "Daor hedde gé um gevraogd," beet ons Bèt men toe èn dè telde-n-ik wèinig. "Kunne we nie gewoon erres schuile," din ik 'r teegen in, mar d'r waar gin overtùiging te bespeure.

Ès verzope katte stonne we eindelek vur 't streekmuzeum èn daor laze we dè de zaak pas um half twee ope gonk... Niemes dùrfde iets te zegge. Mar vlug 'n kaffee gezocht... We vluchtte De Merckt in um daor ons natte kleer op te hange èn bé 'n lèkker breujke te bekomme. Ik kreeg 't gevuul dè alleman van ons gezelschap 'tzèlfde over men docht. Zóiets van 'hedde nou oewe zin, stomme klótzak!' Nee, mi zón weer koste toch beeter nie gòn fietse, moes ik teléste toewgeeve. "Wijer afgelast dus," zin Tien èn onbedoeld klonk 't toch wè triumfantelek èn tevreeje.

We zulle deeze gemankeerden trip nor Tiel nie hèndig vergeete, docht ik. "Witte wè," riep ons vrouw, "gullie komt bé ons mar 's mooi op d'n eet. We hen lèkker grèij zat ùit èigen hof!"

geschreven door: Klaas van Bètte

© 2011 - 2017 'n Lutske Brabants - Vandaag: donderdag 29 juni 2017 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft Rosmalen - Sponsor: Dré van der Donk