Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op
zondag 11:00 - 13:00 uur bij
ROS-Kabelkrant, ZIGGO kanaal 43 en
24 uur per dag via onze website.

Bèt van Klaasse 2017

Tèine

2017 - nummer 50

BètKlOch, d’r spult zoveul dur m’ne kop, da’k nie krèk weet wor ik beginne moet. Um men heene krul ’t ’r; op de Parade (ja, daor zit ik wir) stikt ’t van ’t volk. Unne kwak jong grèij is volop òn ’t schòtse in Winterland en d’n boom van Jorizze hengt al vol kaarte. Overal zen d’r kleurige balle, karskes, kampvuurekes en kèrstmanne te zien. Verdomd gezellig, da moet gezeed worre!
Suntereklaos waar ’n schón fist b’ons mi ons jong en d’ren ònhang. ’t Miste lol han we mi de jongste van drie, ons Charlotje, die nog ècht geleuft in de goedgeefsen hèilige. Da snuutje! Ze waar alle kirres zó bleij mi d’r pèkske. Ze rende dur ons huis in jubelstemming. Saoves laot toen ’t spul wir gelijk vertrokke waar, lagen onze Klaas en ikke bèij vur pampus op de bank; òlling tèine. Dan vuulde toch da ge vort aauw minse zet.
We han afgeloope week unnen heelen emosjoneele zòtterdag. Smèires moese we al vruug op vur de begraffenis in Uje van onzen aauwe wijze vriend, Harrie van den Elsen. Hij waar veul jorre onze vaaste kammeraod op de mòndagse mèrt. Sommers zate we op ’t terras, swinters in ’t cafeeke… Tien en Ant ware daor ok alt bé en nou dus vur de leste keer ok. De kerk zaat bomvol; veul grijs dùive nèt as wij natuurlijk. Nò de langen dienst gonk ’t nor de kapèl van de Kruishirre en daor wier alles nog ’s dunnekes overgedaon. ’t Waar ammòl mooi, mar ’t duurde alles bé mekare wel èrg lang. Nor de èchte begraffenis op ’t kerkhof kosse wij, aauw krùiers, nie mer mee, want onze Klaas is nog steeds nie jichtvreij en menne rug begos wir lillek op te speule. Nee, ik kos nie mer lang staon. Wij dinne dus al mar vast nor De Pier op Bedaf vur de koffietoffel. Die waar heel royaal en gezellig. Ja, zoo zó Harrie ’t èiges zeeker gèire gehad hebbe. Hier han hij en Anna nog dik gefist. Zund da ze d’r nou nie mer bé kosse zen. Mar ja, 94! da wordt alleman nie… Harrie waar alt zó ondernimmend en begaon mi de modèrn mòtschappelijke ontwikkelinge. Dieje mins ston nog midde in ’t leeve, ok al ha-t-ie veul verspuld, toen z’n Anna ’n por jaor geleeje stierf op heur neegentigste.
’n Heel knap durske, een van de veul klèindochters van Harrieje, kwaam vertelle da ze geheurd ha da opa op z’nen aauwen dag nog heel ad rem waar. Ja, da kosse wij allennig mar onderschreijve. Harrie ha ’n mooi gevuul vur humor en kos prachtig ùit d’n hoek komme. Toen ik unne keer op de mòndag òn de laote kant waar, ha’k gin plòts mer. ’t Waar d’r kèijdruk en alle stuul ware bezet. Harrie zin: ‘kom mar op m’ne slip zitte; da kan gin kaod, want ik ben toch mar unnen aauwe mins.’ Toen ik da vur de flaowe kul ok nog efkes din, zin ie al gaauw: ‘Och, ik zé toch nog jonger dan dè’k daacht!’
We moesen ok nog nor de verjeurdag van Dreeje in Vèghel. Die vierde da tusse 11 en 5 en da zaat ’r op ’t èind mar nèt mer in. Mar ’t waar wel wir plezierrig d’n aauwe maot van onze Klaas nog efkes te kunne fielesteeren ok.
Toen we thuiskwame, ware we kaol afgebrand.

geschreven door: Bèt van Klaasse

Cornelia2017 50 400

© 2011 - 2018 'n Lutske Brabants - Vandaag: woensdag 20 juni 2018 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft 's-Hertogenbosch - Sponsor: Dré van der Donk