Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op zaterdag en zondag 15:00 - 17:00 uur bij de ORVA zieken- en senioren-
omroep in de aangesloten huizen en 24 uur per dag via onze website.

Wij wachten op de nieuwe lokale omroep van 's-Hertogenbosch

Bèt van Klaasse 2017

Losse gedachtes

2017 - nummer 31

BètKlDe klokke van de Sint Jan lùie elf uure en ik zit òn ’n bèkske thee bé de Silva. D’n bisschop kwaamp krèk vurbeij en we hebben efkes gebuurt. Hij ha ginnen ted vur thee, mar hij ha praot zat. D’r hi gin mens zóveul in de krant gestaon as hij. Ik zó nie gèire mi hum ruile, want ge doeget noit goewd in die funksie. Nee, lót men mar gewoon ’t wefke zen van onze Klaas.
D’n onze din vanmèirge op de fiets nor Uje, nor ziekenhuis Bernhove. Hij hi nog alt laast van jicht en ’t wil mar nie overgaon. Fietse gi nog goewd. Hij zit nou bé de reumatoloog in Uje, d’n internist in Den Bosch en de cardioloog in Èindhove…! Ik schat da-t-ie mi al da gedokter heel oud wordt, want ge wit wa d’r gezeed wordt van die krakende wages…
We hen ’n schón fist gehad van Josse van Gonnies. Hij wier tachentig! Z’ne jubeldag vierde-n-ie in Mierlo in ’t Wirreldrestaurant. ’t Waar d’r gezellig en goewd. Alterande vrimdighèid: haai, zeewier, sushi en unne kwak grèij wor wij nog noit van geheurd han, mar wa we wel wón pruuve. ’t Waar ons goewd bekomme en we hen nerres gin laast af gehad. We moesse vandemèirge mee òn de slag, want de taxusheg gi irdaags geknipt worre en umda ’t snoeisel opgehòld wordt vur de strijd teege kanker, ha onze Klaas al wa vurrùit te werke. Hij moes d’n binnenkant van de heg doen en alles vreijmake zóda’t knipsel zùiver in de zakke kos komme.
Tien zó de kommende week meehèlpe mi d’n boog. Hij kos nie eer, want ze han afgesproke mi hullie buurlùi um drie daag op de Veluwe te gòn fietse. Wèllie telden ’t wèinig da ze ons nie gevraogd han. Aachteraf hurde we da ze da zoo nie mer doen, want ’t waar ’n ellènde geweest. Diejen buurman ha ’ne schónne Mercedes, mar waar te benaauwd um ’n illektriese fiets te koope vur z’n èige. Hij ha d’n e-bike van z’n zuster gelind en d’n twidden dag gonk ’t fout; de sleutelkes kwet! Unnen halven dag gezocht mar niks gevonde. Mekare de schuld gegeeve en gegreenze. D’r zaat niks anders op as de rezèrvesleutels in Vorstenbosch te gòn haole… Ze han diejen dag saoves toch nog efkes mi z’n vierre gefietst, mar d’n buurman klaagde over de kaoi accu en noemde z’n leenfiets unne kreuge. Saoves vonne ze de verlorre sleutelkes in de fietstas onder de laoier…! D’n dèrden dag wó d’n buurman smèires mee nor huis. Hij fietste liever langs wèijen as dur bosse en hèij! ‘Nee, da doen we nie mer,’ ha Tien gebromd.
Nou bèlde Ant nèt da ze ’n schón advertènsie in de krant zaag. Of we mi vieren op stap kosse in augustus, fietse mee en rezèrvesleutels en al! ‘’t Zal ons nie kulle..,’ zuchtte ze.
Mèirge kùmt Charlotje van twee bé ons lozjeere. Toch zón schón ding een! We zen saoves bèij kèijkapot, want ze haauwt ons beezig. Ze noemt men de dikke oma en de aander is de dunne. Ik heb onze Klaas daor de schuld af gegeeve. Hij mót ’t jong ummers opgestukt hebbe. ‘Ik kan d’r niks òn doen da da kiendje zón goei eugskes hi,’ zi-t-ie, de klippel.

geschreven door: Bèt van Klaasse

Cornelia2017 31 400

© 2011 - 2017 'n Lutske Brabants - Vandaag: maandag 20 november 2017 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft 's-Hertogenbosch' - Sponsor: Dré van der Donk