Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op zaterdag en zondag 15:00 - 17:00 uur bij de ORVA zieken- en senioren-
omroep in de aangesloten huizen en 24 uur per dag via onze website.

Wij wachten op de nieuwe lokale omroep van 's-Hertogenbosch

Bèt van Klaasse 2016

Vals plat

2016 - nummer 27

BètKlWij han ’n por mònd geleeje ’n por fietsdaag vaastgeleed. Da is te zegge: Ant ha kordaat geboekt vur Zuid-Limburg en dùrrum dinne wij vurgende week vol goeie moed nor ’t diepste zùie van ons laand. Ons hotel Slenaker Vallei laag ’r prachtig bij en waar duidelijk ’n duur tènt. Van hierùit zón wij dus fietstochte gòn make en ik mènde da’k men illektrieke vehikel spontaan hurde janke toen al de Limburgse hellinge in zicht kwame. In ’t hotel vroege we um vlakke fietsroutes en da’s natuurlijk ’n stom vraog. ‘Vlakke fietstochte? Dan had u naar Noord-Holland moete gaan’ klonk ’t schamper vanaachter de balie. We klomme ùit ’t dal en laze da we in ’t ‘Limburgse fietsparadijs’ terèchte ware gekomme. Ons leek ’t meer op ’t vagevuur. We wiesse mee da we da ginne twidde keer moesse doen. Alleman moes z’n illektriese fiets umhog zien te daowe. We ware kèijkapot en d’r wier al mee geklaagd over zeer been. We dinne langs Ulvend richting Maos. Onderweeges vroege we òn unne mins van onze leefted of d’r ok vlakke fietspèij ware. De mins gaaf uurst gin antwoord en makte toen in ’t Frans duidelijk da-t-ie gin Neederlands verston. In ’s Gravenvoeren linne we òn bé de VVV, kochte ’n goei fietskaart en vroegen um raod. De behulpzaeme mins zin da d’r hier zat ware die goewd Neederlands kende, mar ’t verrèkte um iets in die taol te zegge. We zate hier ummers in de Voerstreek. Hij lin ons ùit da d’r ok wèl deegelijk vlakke fietstrajekte in de buurt ware, mar dan moese we starte in Kanne òn d’n overkant van de Maos en mooi ’t Geer- of Jekerdal in reije. Da zón we de volgenden dag doen. Trug moesse we ’t plateau op zien te komme en wir waar de helling ons te machtig. As ge bove waart, hadde wèl ’t gevuul da ge belónd wiert vur de moeite.
Nò ’n Bèlze voetbaloverwinning, unne goeie naacht en ’n prima ontbijt gonge de fietsen op de wage nor Kanne. We parkeerde bé de kerk en dinne vol goeie moed richting Tongere. Komme we daor al tamelijk in ’t begin op de geplande route terèchte, gi onze Klaas toch innins onderùit! Hij verkeek z’n èigen op de glattighèid van de pad. Dieje beton waar mi alge begroeid en verraoilijk glibberig. Hij schoof de pad af en wó wir trugsture. D’n onze makte wel zónne smak da’k docht: ‘die kan rècht nor ’t ziekenhuis.’ Mar ’t is unnen tèije. Hij ha schaafwonde òn haand, èrm en been en z’n ketting waar d’r af, mar wijer han de fietstasse de val denkelijk ’n bietje gebroke. Tien tooverde de ketting gaauw trug mi unnen tak. Allennig waar onze Klaas mi z’n zeij op ’t stuur terèchte gekomme en da zal ’m ’n gekneusde rib opgeleverd hebbe. Hij wó nie nor d’n dokter, mar hij kos niks oplichte mi z’ne rèchsen èrm of ie joekerde van de peijn. Hij kan nie ligge en moeilijk zitte en oe, as ie moet nieze of hoeste…
’t Zal ’n weijl dure vur tie wir d’n aauwen is, mar ’t ha veul èrger kunne zen, zi-t-ie zèlf en da is natuurlijk ok zoo.

geschreven door: Bèt van KlaasseCornelia 27 400

© 2011 - 2017 'n Lutske Brabants - Vandaag: woensdag 24 mei 2017 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft Rosmalen - Sponsor: Dré van der Donk