Te beluisteren iedere maandag van 19:00 - 21:00 uur bij de HTR en op zaterdag en zondag 15:00 - 17:00 uur bij de ORVA zieken- en senioren-
omroep in de aangesloten huizen en 24 uur per dag via onze website.

Wij wachten op de nieuwe lokale omroep van 's-Hertogenbosch

Bèt van Klaasse 2015

Verlucht

2015 - nummer 50

BètKlNou is onze Klaas van de week toch wel kèijsjeloers geworre. Zón mooi teekeningske d’rbé um de zaak te verluchte, da hi hij noit gehad in al die zestien jaor da-t-ie z’n stukskes vur De Brug schreef. Toen ie daorover zaat te greijnze, he’k ’m mar nie verteld da-t-ie zón teekeningske èiges ok noit ha kunne make, want alles wa’k vandaag d’n dag op da gebied teegen ’m zeg, kùmt teegen ’t zeer been…
Ik waar vanèiges wel verguld mi da kleurplòtje bé menne kollum, mar over de letter kan ik nog niks roeme; ik von ze nog nèt zó klèin as de vurrige keer en da nog wel vlak vur de Suntereklaos… Ik heb nou ’t gevuul da’k ’n bietje ’t slachtoffer ben geworre van m’n èige vernuft, want dur die afbilding is d’r natuurlijk wir minder plòts gekomme vur letters. Misschien kùmt da ok wel umda d’r dieje sponsor van ons D’n Agribouw d’r alt onder moet staon… Hoe dan ok; ik maak m’n stukske nou nog korterder. ’t Is mar da ge ’t wit.
D’n onze zaat hier kommentaar te leeveren op men schreijve. ‘Aaowe kollum kan grust wa klènder en korter, want d’r sti toch venant nie veul soeps in,’ riep ie streijlijk. Ik reageer daor mar nie op en denk dan mar da ik wir de wijste moet zen. Mar gerakt waar ik wel en umda’k ’n bietje zaat te pratte, moes ik ’r innins òn denke da d’n onzen ’t bé ons Mrietje ’n por jaor geleejen ok lillijk hi bedùrve. Toen ie ons Bèrtje vurzichtig vertelde da Suntereklaos nie besti, waar ’t jong wujend geworre en hagget ròzzend z’ne sjekladeletter ’t raom ùitgegoid! Hij is daag nie te geniete geweest, liet ons dochter nòdderhand weete. En ’t is ’m lang bégebleeve, want toen ie ’n half jaor lòtter òn de uurste kemunieveurberèijing begos en nie enthoesiast waar, ha z’n moeder gedrèigd: ‘As gé dees nie goewd doet, zulde nie in d’n himmel komme!’ Bèrtje waar d’rmee opgevloge en ha geroepe: ‘’t Zal nèt as mi Suntereklaos zen… Die besti ok nie!’ Daor moes ik afgeloope week òn denken, umda de jongste, Tieske nog wel geleuft, mar da kan ok nie lang mer dure. Ik heb ’t mar nie mer te woord gebrocht.
Gelukkig kwame Tien en Ant hier op de koffie um de sfeer wa te verluchte. Ant vertelde da ze nor ’t ziekenhuis waar geweest en da ze daor gekonstateerd han da heure pacemaker unne keer ùitgevalle waar geweest. ‘Unne pacemaker?’ vroeg onze Klaas vol ongeleuf. ‘Ja,’ knikte Ant. ‘Daor hen wij noit gin weet van gehad!’ zin ik. ‘Die he’k toch al jorre en ik weet eigelijk ginnins nie mer da’k ’m heb, want ik vuul ’m noit. Mar nou is d’r ’n storing gekonstateerd.’ ‘Zal d’r ’n neij battereij in moete?’ vroeg ik. ‘Nee,’ mopperde Ant, ‘onze Tien zal wel wir kortsluiting veroorzaakt hebbe, daor is ie nogal goewd in.’ En toen vertelde ze da Tien zondagsaoves bé d’n buurman unne neije stop ha moete gòn vraoge, umda bé hullie alles innins ùitgevalle waar. Gelukkig han ze bé hullie neeve stoppe zat. ‘Oe, gé moet dieje gelinde stop nog wel trugbrenge,’ riep Ant innins teege Tiene. ‘Da zen nou nèt dinger um te vergeete vur aauw minse zoas wèllie.’

geschreven door: Bèt van Klaasse

© 2011 - 2017 'n Lutske Brabants - Vandaag: woensdag 26 juli 2017 - Tijd: 00:00:00 - Webdesign: Broeklandsoft 's-Hertogenbosch' - Sponsor: Dré van der Donk